Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie

UZASADNIENIE WYROKU

Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie

z 10 stycznia 2025 roku

Pozwem z 12 sierpnia 2022 roku (data nadania) powód P. S., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wniósł o zasądzenie od pozwanego Gminy Miejskiej K. – Zarządu Cmentarzy (...) w K. na swoją rzecz kwoty 30.000 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 20 kwietnia 2022 roku oraz o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie.

Uzasadniając swoje żądanie, powód wskazał, że pismem z dnia 1 lutego 2022 roku został poinformowany przez pozwanego, że na skutek silnego wiatru 31 stycznia 2022 roku doszło do rozłamania, a następnie przewrócenia się drzewa, które spowodowało zniszczenie nawierzchni grobu murowanego mieszczącego się w kwaterze XIV a, rząd północny, grób nr 38 po prawej Ś. na Cmentarzu Rakowickim w K., którego dysponentem jest powód. Podał również, że przyczyną rozłamania i przewrócenia się drzewa, które uszkodziło nagrobek nie był silny wiatr, jak w swoim piśmie wskazywał pozwany, ale zaniedbania w utrzymaniu cmentarza, gdyż zgodnie z wykonaną 5 lutego 2022 roku dokumentacją fotograficzną przewrócone drzewo było spróchniałe, natomiast żadne inne drzewa znajdujące się w pobliżu nie ucierpiały na skutek wiatru. Uzyskana przez powoda wycena przywrócenia nagrobka do stanu poprzedniego, wykonana przez Zakład (...) wynosi 30.000 złotych. Powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 30.000 złotych w terminie do 20 kwietnia 2022 roku. Pozwany odmówił, podtrzymując wszelkie twierdzenia przedstawione w piśmie z 1 lutego 2022 roku, wskazując na posiadaną przez siebie polisę ubezpieczeniową oraz na możliwość dochodzenia szkód i roszczeń bezpośrednio od Ubezpieczyciela. Decyzją z 18 lipca 2022 roku ubezpieczyciel odmówił przyjęcia zastępczej odpowiedzialności za pozwanego i wypłaty odszkodowania wskazując, że drzewo które wyrządziło szkodę było zdrowe i nie wymagało zabiegów pielęgnacyjnych, jak również nie zostało zakwalifikowane do usunięcia.

Wyrokiem zaocznym z 8 grudnia 2022 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie zasądził od Gminy Miejskiej K., na rzecz powoda P. S. kwotę 30.000 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 20 kwietnia 2022 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 5.100 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Sprzeciwem od wyroku zaocznego z 15 grudnia 2022 roku (data nadania), strona pozwana, reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła o uchylenie wydanego wyroku zaocznego i oddalenie powództwa w całości, zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności, ewentualnie o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. Nadto w przypadku oddalenia powyższych wniosków o zawieszenie bądź uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności pozwany wniósł o orzeczeniu o zwrocie spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia w orzeczeniu kończącym postępowanie oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Na uzasadnienie swojego stanowiska pozwana wskazała, że nie ponosi odpowiedzialności za szkodę polegającą na uszkodzeniu grobu murowanego, ponieważ powstała ona w wyniku zdarzeń losowych, jakie wystąpiły w dniu 30 stycznia 2022 roku, tj. silnego wiatru, stanowiącego siłę wyższą, której przewidzenie i zapobieżenie jej skutkom nie było możliwe. Jednocześnie podkreśliła, że powód nie sprostał ciężarowi dowodowemu w niniejszej sprawie i nie wykazał, że to pozwanej można przypisać winę za przedmiotowe zdarzenie, a także nie wykazał, że między działaniem bądź zaniechaniem strony pozwanej, a szkodą poniesioną przez powoda wystąpił adekwatny związek przyczynowy. Nadto wskazała, że dochowuje należytej staranności w utrzymywaniu zieleni, w tym również opiece nad drzewami, które znajdują się na terenie cmentarzy komunalnych w K.. Jednocześnie pozwana podała, że ocena stanu drzewa przed dniem 30 stycznia 2022 roku w oparciu o dokumentację fotograficzną dołączoną do pozwu, sporządzoną po zajściu przedmiotowego zdarzenia, nie jest możliwa. Podkreśla, że drzewo, którego uszkodzenie stanowi przyczynę powstania przedmiotowej szkody, nie wykazywało żadnych objawów uszkodzenia, które nakazywałyby podjęcie działań prewencyjnych dla jego zabezpieczenia i usunięcia. Pozwana podniosła zarzut niewykazania przesłanek jej odpowiedzialności na gruncie art. 415 k.c. Powód nie udowodnił zawinionego działania pozwanej, nie wykazał związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zawinionym działaniem pozwanej a wystąpieniem szkody oraz nie udowodnił wysokości rzeczywiście poniesionej szkody. Strona pozwana wniosła również o zobowiązanie powoda przez tutejszy Sąd do przedłożenia dokumentów w postaci faktury ewentualnie rachunku bądź innego dokumentu określającego wysokość wynagrodzenia za naprawę nawierzchni zniszczonego nagrobka i dowodu jej zapłaty.

Pismem z 30 stycznia 2023 roku (data nadania), w odpowiedzi na sprzeciw od wyroku zaocznego z 8 grudnia 2023 roku powód rozszerzył żądanie pozwu o kwotę 2.126 złotych, tj. domagając się zasądzenia od pozwanej kwoty 32.126 złotych wraz z odsetkami ustawowymi, liczonymi od kwoty 30.000 złotych od dnia 20 kwietnia 2022 roku, zaś od kwoty 2.126 złotych od dnia 30 stycznia 2023 roku. Do pisma dołączył faktury dokumentujące rzeczywistą wielkość poniesionej szkody.

W treści pisma wskazał, że podtrzymuje w całości swoje stanowisko zawarte w pozwie z dnia 12 sierpnia 2022 roku. Nadto uznał za chybioną argumentację strony pozwanej odnoszącą się do zakwestionowania odpowiedzialności pozwanej za szkodę. Podkreślił, że nie jest możliwe powoływanie się przez pozwaną na przesłankę egzoneracyjną w postaci siły wyższej, w sytuacji, gdy silne wiatry, mieszczące się w granicach normy, stanowiły zjawisko powtarzalne i możliwe do przewidzenia, które wszak rozłożone było w czasie na miesiąc przed wystąpieniem zdarzenia powodującego szkodę.

W piśmie przygotowawczym z lipca 2023 roku strona pozwana ponownie podniosła niewywiązanie się przez powoda z ciężaru obowiązku wykazania podstaw odpowiedzialności strony pozwanej wynikającej z art. 415 k.c. Podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko odnoszące się do braku podstaw zlecenia wycięcia drzewa, które w jej ocenie pozostawało zdrowe i nie zagrażało bezpieczeństwu mienia czy osób odwiedzających Cmentarz Rakowicki.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

Na terenie Cmentarza Rakowickiego w K. znajduje się nagrobek mieszczący się w kwaterze XIVa, rząd północny, grób nr 38 po prawej Ś., którego dysponentem jest P. S..

Cmentarz Rakowicki w K. jest własnością Gminy Miejskiej K.. Terenem Cmentarza Rakowickiego zarządza Zarząd Cmentarzy (...) w K. (dalej (...)).

W nocy z 29 na 30 stycznia 2022 roku doszło do rozłamania drzewa, które następnie, przewracając się, zniszczyło nawierzchnię grobu murowanego, którego dysponentem był P. S.. O tym fakcie, P. S. został poinformowany przez (...) pismem z 1 lutego 2022 roku.

(okoliczności bezsporne)

Drzewo, które zawaliło się na grób murowany, znajdowało się pod obserwacją pracowników (...), z uwagi na rozwidlenie pnia oraz założone w koronie wiązania liniowe, z uwagi na fakt rozrastania się konarów drzewa pod kątem ostrym. Takie rozwidlenie mogło grozić rozłamaniem. Zabezpieczenia pod postacią wiązań liniowych miało chronić drzewo przed rozłamaniem.

(dowód: zeznania świadka G. R. – k.338v.)

Przedmiotowe drzewo pozostawało w bardzo złej kondycji zdrowotnej co najmniej na kilka miesięcy przed datą powstania szkody. Drzewo przedstawiało widoczne cechy zamierania. W jego koronie znajdowały się obumarłe gałęzi lub ich części. Korona drzewa była nieprawidłowo wykształcona (nadmiernie rozbudowana) w stosunku do grubości pnia wraz z zaburzeniem statystyki. Drzewo stanowiło zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, co najmniej na kilka lat przed datą zdarzenia.

(dowód: opinia dendrologiczna – k. 351-397, uzupełniająca opinia dendrologiczna – k. 456-472)

W dniach 29-31 stycznia 2022 roku, w K. miały miejsce silne wiatry. W dniu 29 stycznia 2022 roku wiatr osiągał siłę bardzo silnego wiatru 15,9 m/s w godzinach między 21:00 a 24:00. Natomiast 30 stycznia siła wiatru przybierała postać wiatru gwałtownego – 19 m/s (w godzinach od północy do 3:00), wichury 24,3 m/s (w godzinach od 3:00 do 6:00), wiatru gwałtownego 19,5 m/s i 19,2 m/s (w godzinach odpowiednio od 6:00 do 9:00 oraz od 9:00 do 12:00).

(dowód: zestawienie prędkości wiatrów przygotowane przez (...) k. 180)

Pismem z 8 kwietnia 2022 roku powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 30.000 złotych tytułem zwrotu kosztów przywrócenia do stanu poprzedniego grobu murowanego, który uległ zniszczeniu w wyniku zawalenia się drzewa, w terminie do 20 kwietnia 2022 roku.

(dowód: wezwanie do zapłaty – k. 24-25)

Pismem z 20 kwietnia 2022 roku strona pozwana odmówiła wypłaty, podtrzymując wszelkie twierdzenia przedstawione w piśmie z 1 lutego 2022 roku wskazując na posiadaną przez siebie polisę ubezpieczeniową oraz na możliwość dochodzenia szkód i roszczeń bezpośrednio od ubezpieczyciela.

(dowód: pismo (...) z 20.04.2022 r. – k. 27)

Decyzją z 18 lipca 2022 roku ubezpieczyciel odmówił przyjęcia zastępczej odpowiedzialności za pozwanego i wypłaty odszkodowania wskazując, że drzewo które wyrządziło szkodę było zdrowe i nie wymagało zabiegów pielęgnacyjnych, jak również nie zostało zakwalifikowane do usunięcia.

(dowód: pismo (...) z 18.07.2022 r. – k. 32)

Uzasadnione koszty przeprowadzenia naprawy zniszczonego grobu murowanego wyniosły 32.126 złotych.

(dowód: faktury – k. 282, 283)

Stan faktyczny sprawy ustalony został w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, szczegółowo wymienionych powyżej. Nie zachodzą podstawy do kwestionowania ich autentyczności czy rzetelności.

Sąd uznał za wiarygodną opinię biegłego z zakresu dendrologii T. G.. Opinia biegłego jest rzetelna, spójna i bardzo szczegółowa. Sąd ma na względzie, że po doręczeniu opinii stronom, pozwana zgłosiła liczne zastrzeżenia co do treści opinii. Jednakże biegły precyzyjnie wyjaśnił je w opinii uzupełniającej, które Sąd uznaje za w pełni przekonujące.

Co do zeznań świadka G. R. Sąd uznał je za częściowo wiarygodne. Jednakże w zakresie, w jakim twierdzi, że na drzewie nie było widoczne wypróchnienie, ani żadne inne ślady stanowiące o jego złym stanie zdrowotnym, jego zeznania stoją w sprzeczności z opinią biegłego, która nie budzi wątpliwości Sądu. Jako inżynier leśnictwa, czyli osoba posiadająca wiedzę pozwalającą ocenić stan zdrowotny drzewa, w szczególności w sytuacji, w której wykazuje jednoznaczne objawy choroby, a także w kontekście pozostawania przedmiotowego drzewa pod obserwacją (...) z uwagi na rozwidlenie jego konarów, rozrastające się pod ostrym kątem, co mogło grozić zawaleniem, nie sposób uznać za racjonalne twierdzenia świadka o dobrym stanie drzewa.

Poniższe dowody nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i nie zostały wzięte przez Sąd pod uwagę przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy:



Zarządzenie nr (...) Dyrektora Zarządu Cmentarzy (...) w K. z dnia 27.09.2021 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu Organizacyjnego Zarządu Cmentarzy (...) w K.;



umowa z dnia 11/02/2021 r. o nr (...) zawarta pomiędzy pozwaną a M. B. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą M. D.;



umowa z dnia 9.08.2021 r. o nr (...) zawarta pomiędzy pozwana a A. S. GardenWork;



umowa z dnia 29.03.2022 r. o nr I Dz.1.2022 zawarta pomiędzy pozwaną a A. S. GardenWork.

Sąd zważył, co następuje:

W tak ustalonym stanie faktycznym stwierdzić należy, że powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Za podstawę odpowiedzialności pozwanej przyjąć należało art. 415 k.c., który stanowi, że kto z winy swojej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Warunkiem powstania odpowiedzialności deliktowej, na gruncie wyżej przytoczonego przepisu, jest łączne spełnienie trzech przesłanek: powstanie szkody, zaistnienie zdarzenia wywołującego szkodę oraz związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy szkodą a zdarzeniem. Czynem tym może być działanie, jak i zaniechanie, a za bezprawne należy kwalifikować czyny zakazane przez przepisy prawne, bez względu na ich źródła, mające charakter abstrakcyjny, nakładające powszechny obowiązek określonego zachowania, a więc nakazując lub zakazując generalnie oznaczonym podmiotom określonych zachowań w określonych sytuacjach. Za bezprawne uznaje się także zachowania sprzeczne z zasadami współżycia społecznego albo dobrymi obyczajami, a więc normami moralnymi powszechnie akceptowanymi w całym społeczeństwie lub grupie społecznej. Działanie (zaniechanie) sprawcy musi być przy tym zawinione. Przez winę rozumieć zaś należy możność postawienia danej osobie zarzutu, że nie zachowała się prawidłowo (tj. zgodnie z prawem i zasadami współżycia społecznego), chociaż mogła i powinna tak się zachować. Innymi słowy, że w konkretnej sytuacji dopuścił się on nagannej decyzji odnoszącej się do podjętego przez niego bezprawnego czynu. Takie ujmowanie winy stanowi konsekwencję posługiwania się na gruncie prawa cywilnego kategoriami analogicznymi do pojęcia winy w prawie karnym, a jednocześnie dominacji koncepcji normatywnej winy (zobacz: wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 28 listopada 2019 roku, sygn. akt I ACa 132/19).

Jak stanowi natomiast przepis art. 361 § 1 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono (§2). Wyżej przytoczony przepis wyraża regułę, zgodnie z którą naprawienie szkody ma zapewnić całkowitą kompensatę za uszczerbek, który poniósł poszkodowany.

Bezspornym pozostawał fakt, zaistnienia szkody w postaci zniszczenia nawierzchni grobu murowanego mieszczącego się w kwaterze XIV a, rząd północny, grób nr 38 po prawej Ś. na Cmentarzu Rakowickim w K., którego dysponentem był powód P. S. oraz fakt, że Cmentarz Rakowicki w K. jest własnością Gminy Miejskiej K. i pozostaje w zarządzie (...) w K.. Spór sprowadza się do ustalenia, czy pozwana Gmina Miejska K. – Zarząd Cmentarzy (...) ponosi odpowiedzialność za powstałą szkodę. Pozwana nie uznaje swojej odpowiedzialności, stojąc na stanowisku, że powstałe uszkodzenia są następstwem siły wyższej, której przewidzenie i zapobieżenie jej skutkom nie było możliwe, tj. silnego wiatru występującego w dniach 29-31 stycznia 2022 roku.

Zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące zaistnienie odpowiedzialności po stronie pozwanej doszło do zniszczenia nagrobka, którego dysponentem jest powód, co w konsekwencji spowodowało konieczność poniesienia przez niego nakładów finansowych celem postawienia nowego nagrobka, w kwocie 32.126 złotych, w tym kwota 32.000 złotych tytułem odbudowy zniszczonego grobu murowanego oraz kwota 126 złotych tytułem wykonania badań terenowych dotyczących możliwości budowy grobu murowanego w miejscu istniejącego grobu ziemnego.

Powód wykazał, że pozwana dopuściła się zaniedbań przy wykonywaniu obowiązków, które związane były z utrzymaniem i zarządzaniem drzewostanem znajdującym się na Cmentarzu Rakowickim w K.. Zawnioskował o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu dendrologii celem wykazania okoliczności stanu drzewa i przyczyn ułamania się konaru drzewa na dzień 29 stycznia 2022 roku.

W świetle jednoznacznych wniosków płynących z opinii biegłego przedmiotowe drzewo w dacie zdarzenia znajdowało się w bardzo złej kondycji zdrowotnej, było drzewem zamierającym, a stan ten trwał od co najmniej kilku lat. Potwierdzeniem tego faktu są martwe gałęzie w jego koronie oraz rozległą zgnilizna miękka w pniu tego drzewa jak i w jego systemie korzeniowym. Powyższe objawy widoczne były dla osoby dysponującej wiedzą specjalistyczną, bez potrzeby przeprowadzania specjalistycznych badań. Nadto, w okresie wegetacyjnym, również dla osób nieposiadających takiej wiedzy. Wobec uzewnętrzniających się objawów złego stanu drzewa już na kilka lat przed zdarzeniem powodującym szkodę będącym przedmiotem niniejszego postępowania, osoby odpowiedzialne za stan drzew na Cmentarzu Rakowickim powinny podjąć wszelkie czynności zmierzające do likwidacji powstałego zagrożenia na długi czas przed powstaniem szkody. Bezpośrednią przyczyną złamania się konaru drzewa była martwica tkanek wewnętrznych, co spowodowało znaczne osłabienie wytrzymałości fizyko-mechanicznej wewnętrznych tkanek drewna w powiązaniu z jej wadliwą statystyką. Wszelkie ewentualnie działające na przedmiotowe drzewo zjawiska atmosferyczne – w tym wiatr, były jedynie indykatorem odłamania się jednej z odnóg pnia, co przy bardzo złym stanie zdrowotnym drzewa było jedynie kwestią czasu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 1372), zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy zieleni gminnej i zadrzewień. Powyższy przepis nakłada na gminy obowiązek dbania o drzewa znajdujące się na obszarach własności gminnych, nie określając jednakże w jaki sposób obowiązek ten należy wykonywać.

Z uwagi na fakt, że do zdarzenia doszło na terenie cmentarza, co do którego brak jest przepisów szczególnych regulujących obowiązki właścicieli drzew na tych terenach, zastosowanie znajdą ogólne zasady prawa cywilnego. Jak stanowi przepis art. 355 § 1 k.c. dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Skoro zatem na terenie cmentarza rosną drzewa, to na właścicielu ciąży obowiązek dbania o nie, kontrolowania ich stanu zdrowotnego, a w przypadku dostrzeżenia jakichkolwiek oznak uszkodzeń lub chorób – podejmowania odpowiednich działań dla celów zarówno zabiegów pielęgnacyjnych, jak również prowadzących do uzyskania pozwoleń na wycięcie drzewa, w sytuacji, w której stanowi ono zagrożenie dla ludzi lub ich mienia.

Gmina Miejska K. nie wykonywała w sposób należyty obowiązków związanych z pielęgnacją drzew znajdujących się na obszarze Cmentarza Rakowickiego w K.. Pomimo wielokrotnego podnoszenia argumentów o regularnej kontroli i odbywających się przeglądach drzew na Cmentarzu Rakowickim, (...) nie dysponował żadnym profesjonalnym opracowaniem, dla przykładu analizą dendrologiczną drzew, który pozwoliłby określić rzeczywisty stan zdrowotny drzew na zarządzanym obszarze. Pozwany w sposób nieprawidłowy prowadził gospodarkę zadrzewieniem rosnącym na terenie Cmentarza Rakowickiego, w okresie poprzedzającym zdarzenie powodujące szkodę, pomimo zatrudniania osób o odpowiednim wykształceniu, tj. inżyniera leśnictwa, w osobie G. R., do którego zadań należy między innymi wyznaczanie drzew, co do których należy podejmować stosowne zabiegi pielęgnacyjne. Jednoznaczne wnioski płynące z opinii biegłego wskazują w klarowny sposób, że stan przedmiotowego drzewa został źle oceniony. Doszło do zaniedbań ze strony Gminy, gdyż w ramach czynności podejmowanych w ramach staranności ogólnie przyjętej procesy te mogły i powinny zostać zauważone przez pracowników (...).

W konsekwencji przyjąć należało, że przyczyną zdarzenia do którego doszło w nocy z 29 na 30 stycznia 2022 roku nie było działanie siły wyższej, tj. porywistego wiatru. Z uwagi na fakt, bardzo osłabionej kondycji zdrowotnej drzewa, w tym rozkład jego tkanek na tkanki drewna pnia zgnilizny miękkiej, wszelkie zjawiska atmosferyczne jakie wystąpiły w dniu zdarzenia powodującego szkodę stanowiły katalizator nieuchronnego odłamania się odnogi pnia, która przy takim stanie drzewa była tylko kwestią czasu.

W ocenie Sądu powód należycie wykazał wysokość szkody, którą poniósł w związku ze zdarzeniem, przedkładając faktury za odbudowę nagrobka. Wskazać należy, że strona pozwana nie kwestionowała samej wysokości szkody, a jedynie wskazywała, że brak jest dowodów, że powód rzeczywiście te koszty poniósł. Zdaniem Sądu okoliczność ta jest bez znaczenia, bo jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie – po pierwsze powód uiścił już część kosztów. Po drugie natomiast nie ulega wątpliwości, że zobowiązał się do ich poniesienia wobec wykonawcy nagrobka, o czym świadczy przedłożona faktura. Niezależnie od tego podkreślić należy, że poniesienie wydatku nie stanowi przesłanki warunkującej możliwość domagania się odszkodowania.

Zgodnie z treścią przepisu art. 347 k.p.c., po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, którym wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca lub postępowanie umarza. Sąd w punkcie I wyroku utrzymał w mocy wyrok zaoczny wydany 8 grudnia 2022 roku, zasądzający od Gminy Miejskiej K. na rzecz P. S. kwotę 30.000 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 20 kwietnia 2022 roku, do dnia zapłaty oraz kwotę 5.100 złotych tytułem kosztów procesu.

W punkcie II zasądził od Gminy Miejskiej K. na rzecz P. S. kwotę 2.126 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 30 stycznia 2023 roku do dnia zapłaty. Kwota ta ma związek z rozszerzeniem żądania po wydaniu wyroku zaocznego.

O kosztach procesu, ponad te zasądzone w wyroku zaocznym, orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony – koszty procesu (§1). Pozwana jako przegrywająca sprawę ma obowiązek zwrócić powodowi kwotę 1.500 złotych, poniesioną w związku z obowiązkiem uiszczenia zaliczki na wydatki (wynagrodzenie biegłego sądowego). Od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty (art. 98 § 1 ¹ k.p.c.).

W punkcie IV, w oparciu o przepisy art. 83 ust. 2 w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie kwotę 4.296,04 złotych tytułem części kosztów wynagrodzenia biegłego, które zostały tymczasowo pokryte ze środków budżetowych Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, a które nie zostały pokryte z zaliczki uiszczonej przez powoda. Wydatki Skarbu Państwa związane były z wynagrodzeniem biegłego sądowego.

Zarządzenia:

1.  odnotować uzasadnienie wyroku,

2.  odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi strony pozwanej (przez e-pismo),

3.  kal. 3 tygodnie + obieg poczty + d/d.

K., 31 stycznia 2025 roku

(...) Maciej Świder